Αυτό το τρύπημα Septum είναι για σένα, μαμά

Πριν από ένα μήνα, όταν συνάντησα τη μητέρα μου για brunch, αποκάλυψα ότι σκεφτόμουν να τρυπήσω το διάφραγμα μου. 'Τι είναι αυτό?' ρώτησε με αισθητή ανησυχία. Όταν έκανα τη χειρονομία προς το μικρό κομμάτι χόνδρου ανάμεσα στα ρουθούνια μου, εκείνη ξέσπασε αμέσως σε κλάματα. Για να καθησυχάσω τα κλάματα «ΓΙΑΤΙ θα το έκανες αυτό στο πρόσωπό σου», υποσχέθηκα βιαστικά ότι δεν θα το έκανα. Αλλά τρεις εβδομάδες αργότερα, βρέθηκα στο στούντιο ενός φίλου και ειδικού τρυπητή J. Colby Smith , και βγήκα αθλούμενος με ένα όμορφο στεφάνι στην άκρη της μύτης μου. Ο αρχικός πόνος ενοχής που ένιωσα αντικαταστάθηκε αμέσως από μια αίσθηση χαράς που την απείθησα άμεσα. Θυμάμαι μια παρόμοια αίσθηση όταν, ως πρωτοετής φοιτητής, μου έκαναν τρίτες τρύπες στους λοβούς των αυτιών μου χωρίς τη συγκατάθεσή της. και πάλι, τον περασμένο Αύγουστο, όταν ένας καλλιτέχνης τατουάζ τρύπησε μελάνι στα πλευρά μου.



Σχετικά: Μπορεί ένα τρύπημα στο αυτί να βελτιώσει τη σεξουαλική σας ζωή;



Για την ιστορία, είμαι μια αρκετά υπεύθυνη, αυτοεξυπηρετούμενη εικοσάρα που, από όλα τα πράγματα, έχει τα σκατά της μαζί. Αν συμμετέχω σε κάποια καθυστερημένη εξέγερση - η πιο ορατή από τις οποίες είναι μια συλλογή από εννέα μικρά τρυπήματα και ένα μικρό τατουάζ - είναι πιθανότατα επειδή πέρασα τα εφηβικά μου χρόνια στο προάστιο του Νιου Τζέρσεϊ. Οι γονείς μου ήταν εξαιρετικά αυστηροί και σε αντίθεση με άλλους που θυμώνουν με το μηχάνημα, φοβόμουν πολύ να μην υπακούσω. Έτσι κόλλησα στο ιεραρχικό πρόγραμμα της οικογένειάς μας: εκκλησία. οικογένεια; σχολείο; ΜΟΥΣΙΚΗ; Αθλητισμός; κοινωνική ζωή. Με αυτή τη σειρά. Παρέκλινα μόνο για μια χούφτα πάρτι στο σπίτι καιπάνταεπέστρεψα εγκαίρως για απαγόρευση κυκλοφορίας, τρομοκρατημένος που βρωμούσα το Natty Light. Μεγαλώνοντας με ενημέρωσαν για τα πάντα, από το πότε μπορούσα να τρυπήσω τα αυτιά μου, μέχρι τι είδους σκουλαρίκια μου επιτρέπεται να φορέσω, μέχρι τις ακριβείς περιπτώσεις που ήταν επιτρεπτό να φοράω μακιγιάζ. Η πρώτη και μοναδική μου «βόλτα χαράς» ήταν στο βενζινάδικο στο δρόμο.

Αλλά παρόλο που οι χορδές της ποδιάς έχουν κόψει από καιρό, υποθέτω ότι μόλις ανακαλύπτω τη συγκίνηση να κάνω κάτι για τον εαυτό μου, γιατί εγώ, και μόνος μου, θέλουμε να το κάνουμε. Ανεξάρτητα από το τι σημαίνει «εξέγερση» σε ατομικό επίπεδο, όλοι πρέπει να γνωρίζουν πώς είναι να αμφισβητείς αυτό που πάντα γνώριζαν ως κανόνα.



Σχετικά: Industry Insights From Cara Delevingne's Bacon Tattoo Artist, Bang Bang

Επιπλέον, είμαι ακόμα ελαφρώς αποπροσανατολισμένος από την ελευθερία που έχω ως νεαρός ενήλικας. Πέρασα 18 χρόνια από τη ζωή μου παίρνοντας αποφάσεις με έναν αστερίσκο:Επιτρέπεται όμως αυτό; Πόσο πρόβλημα θα μπορούσα να αντιμετωπίσω για αυτό;Δεν έχω προσαρμοστεί σε έναν κόσμο στον οποίο η γείωση είναι επιτέλους εκτός τραπέζης: το να ασχολούμαι με την εμφάνισή μου, χωρίς καμία πραγματική συνέπεια, εξακολουθώ να νιώθω γευστικά επικίνδυνος. Και είναι κάπως εθιστικό. Έφυγα από το στούντιο του Colby αναρωτιόμενος πώς θα μπορούσα να ξεπεράσω τον εαυτό μου την επόμενη φορά. Ένα τατουάζ μανίκι; Ασημί-πλατινένια μαλλιά; Το όριο, ως Cady Heron τόσο σοφά το θέτουμε , δεν υπάρχει.

Στο τέλος, όταν η μαμά διαπίστωσε ότι είχα πάει ενάντια στο λόγο μου και τρύπησα τη μύτη μου, ήταν τρελός. Τόσο τρελός, στην πραγματικότητα, που για μερικές ώρες, ένιωσα σαν την έφηβη που μόλις πιάστηκε με μια μπύρα στο χέρι της (ή, στην περίπτωσή μου, με ένα Β στην κάρτα αναφοράς της). Καθώς συμμετείχαμε σε μια τηλεφωνική «συζήτηση» που έμοιαζε περισσότερο με ένα θυμωμένο χτύπημα, σκέφτηκα ότι ίσως έκανα λάθος. Ευτυχώς, η αδελφή μου - η οποία είναι πέντε χρόνια μεγαλύτερη από μένα και στο δρόμο της για διδακτορικό στην κλινική ψυχολογία - με έβαλε υπό έλεγχο: «youσως δεν είσαι πραγματικά έτοιμη να κάνεις κάτι και δεν σε νοιάζει τι σκέφτεται», είπε. είπε. Με τον τρόπο που το βλέπει, έχω δύο επιλογές: «you θα κρατήσεις το τρύπημα και θα αποτρέψεις την αρνητική της αντίδραση, ή ανακάλυψες ότι νοιάζεσαι πολύ και θα το ξεφορτωθείς».



Είναι ένα προφανές πιρούνι στο δρόμο, φυσικά, αλλά μια διασταύρωση όπου έχω αδράξει περισσότερες από μερικές φορές. Κάτι μου λέει ότι θα πάρω το δρόμο που δεν έχω διανύσει λιγότερο. Συγγνώμη μαμά.

Πρόσωπο, μύτη, στόμα, χείλος, μάγουλο, καφέ, χτένισμα, πηγούνι, βλεφαρίδες, φρύδια,